donderdag 25 augustus 2011

An offer you can refuse

Ik ben op een standfeestje en omdat de Nederlandse zomer het goed laat afweten, zijn de feestgangers in hun nopjes met de grotendeels bewolkte, maar droge dag. Een paar fanatiekelingen spelen beachvolleybal. De rest doet alsof blauwe lippen helemaal hot zijn. Om negen uur gaan de vuurkorven aan en tegen tien uur voel ik me heerlijk loom in een zitzak met uitzicht op de dansvloer.

“Je ziet er blij uit,” zegt een vriend van Carien die bij me komt zitten.
Ik glimlach. Hoe heet hij ook alweer?
“Eigenlijk zie je er altijd blij uit,” zegt hij terwijl hij probeert niet van de zitzak te glijden.
“Oh ja?” zeg ik verbaasd. Ik heb hem een paar keer eerder gezien. De laatste keer op Cariens verjaardag hebben we lang staan kletsen. Hoe heet hij toch?
 “Ja, en daar word ik ook altijd een beetje blij van,” voegt hij toe.
Ik lach. Hij weet vast ook niet meer hoe ik heet.
“Nog steeds single, Frederique?” vraagt hij.
“Yep,” zeg ik en haal mijn schouders op.
“Sukkels,” gromt hij en vraagt dan: “Mag ik een indecent proposal doen?”
Ik stop met lachen. Ik weet niet meer hoe hij heet, maar wel dat hij getrouwd is en drie kinderen heeft.
“Eh sorry, het is eigenlijk geen indecent proposal. Meer een offer you can refuse,” corrigeert hij.
Ik glimlach weer, iets voorzichtiger deze keer.
“Als je ooit een zaaddonor zoekt...” begint hij.
De zitzak valt om.
“Sorry,” roept hij, “het is misschien een beetje lomp, maar zulke fantastische vrouwen zoals jij moeten gewoon kinderen krijgen, Freek. En als Mr. Right dat niet op tijd in ziet.... Nou ja, dan... Snap je? Voor ooit.., zeg maar...,” legt hij uit terwijl hij me overeind helpt.

Aan de bar blijkt dat Carien ons samen heeft zien zitten.
“Wat moest hij?” vraagt ze.
“Hij bood zich aan als zaaddonor,” zeg ik.
“Echt?”
“Ja, echt. Voor als ik niet op tijd een vent zou vinden. Omdat hij vindt dat een fantastische vrouw als ik kinderen moet krijgen.”
Na een korte stilte zegt ze bedachtzaam: “Dat is eigenlijk best lief van Antonie.”
Dat is waar ook: Antonie, heet hij, mijn zaaddonor.
“Ja, dat is best lief,” besluit ik, “maar wel an offer I will refuse for now.”
“Uiteraard,” beaamt Carien, “maar toch: je kunt het maar in je zak hebben.”
En dan barst ze in lachen uit: “of beter: in de zijne.”


*Met dank aan een fan. Mail je tip als je jouw verhaal een keer terug wilt zien in de blog....