donderdag 7 juni 2012

Seks met toestemming

Eens in de zoveel tijd brengt Facebook een oude vriend of vriendin op mijn pad. Dan tref ik de uitnodiging van een lang vergeten naam in mijn berichtenoverzicht. Het heeft iets aparts om een vriendenverzoek te krijgen van iemand die ooit al je vriend was; het doet me denken aan het hernieuwen van huwelijksgeloften, een aanstellerige gewoonte van Hollywood-sterren die willen laten zien dat ze nog perfect in hun tijdloze trouwjurk passen na het baren van drie modebewuste kinderen.

Deze week kreeg ik een bericht van Saskia Bos, een van mijn favoriete klasgenootjes van vroeger. Saskia was de vrolijke opstandelinge van onze klas. Ze hield ervan alles ter discussie te stellen, maar als de leraren haar de reden voor een maatregel goed konden uitleggen, werd ze enthousiast aanhanger en mobiliseerde alles en iedereen. Ik glimlach bij de herinnering aan haar spreekbeurt over proefdieren. Ze had een farmaceutisch bedrijf zover gekregen drie proefratten in een kooi uit te lenen en tijdens haar spreekbeurt liet ze ze demonstratief vrij. Ik geloof niet dat de diertjes het overleefd hebben in de natuur, maar haar actie haalde wel alle lokale media met overal dezelfde foto: heldin Saskia glunderend met de boete van het farmaceutische bedrijf.

Ik accepteer haar vriendenverzoek en zie dat ze getrouwd is. Dat verbaast me niet; Saskia is streng-gelovig en ik kan me haar als volwassen vrouw niet anders voorstellen dan met een lieve man en vier lieve kinderen. Ik zie inderdaad trotse foto’s van een blakend gezond gezin. Een week later drinken we een biertje bij cafĂ© Olivier in Utrecht. Op haar iPhone zie ik nog meer hartverwarmende foto’s en dan begin ik erover, bij haar derde Palm.

“Sas, hebben jullie nou echt geen seks gehad voor het huwelijk?”
“Nee, echt niet,” zegt ze en glimlacht haar vertrouwde lach.
“En, hoe was het dan uiteindelijk?” wil ik weten.
Saskia lacht. “Nou, ik vond het wel wat eigenlijk.”
“Meestal is de eerste keer weinig soeps,” zeg ik.
“Nou, bij ons niet, hoor,” zegt ze blij, “het zat er meteen goed in.”
Mijn vooroordelen zitten me in de weg, dus ik vraag door. “Mag je er wel van genieten als christen, Sas? Ik begreep altijd dat seks in het geloof puur wordt gezien als middel voor voortplanting en je er dus niet echt plezier in mag hebben.”
“Weet je, Freek,” zegt ze dan met het soort logica dat ze als kind al tot in de puntjes beheerste, “als God niet wilde dat we ervan zouden genieten, dan had hij het niet zo lekker gemaakt.”

Saskia is niks veranderd. Haar God ook niet. Eens kijken of die ook op Facebook zit.