dinsdag 28 augustus 2012

Punt uit

“Nu ben ik er echt klaar mee,” zegt Daniëlle.
“Dat heb ik je al eerder horen zeggen,” zeg ik.
“Maar nu meen ik het, Freek” zegt ze.
“Ook dat heb je eerder gezegd,” zeg ik.
Ze zucht.

Haar rossig blonde krullen dansen om haar hoofd, dat ze driftig heen en weer schudt. De afgelopen weken zijn haar krullen steeds blonder geworden en haar tanden en lachrimpeltjes witter. De zomer heeft haar goed gedaan, maar Robbert niet.

“Hij speelt met je,” zeg ik.
“Ja,” zegt ze, “ik ook met hem.”
“Zo lang dat leuk is...”
“Dat is het al een tijdje niet meer,” bekent ze.
“Waarom ga je er dan mee door?”
“Ik weet niet hoe ik het moet afkappen.”
Ik zeg niks. Het duurt even voordat Daniëlle haar macchiato met rust laat en mij vragend aan kijkt.
“Wil je tips?” vraag ik.
Ze knikt.
“Nonsens,” zeg ik, “jij kunt zelf echt wel bedenken hoe je dit moet afronden. Je wilt het gewoon nog niet. Blijkbaar haal je er toch nog iets uit.”
“Wat dan?” vraagt ze.
“Weet ik niet,” zeg ik. “Aandacht? Seks? Niet alleen hoeven zijn?”
“Nou, de prijs is hoog: irritatie, alsmaar wachten op een reactie, negatieve energie.”
“Nog niet hoog genoeg, blijkbaar,” zeg ik.
Daniëlle kijkt me boos aan.
“Van mij mag je t blijven doen, hoor, schat,” zeg ik.
“Maar ik ben er echt klaar mee nu,” zegt ze.
“Natuurlijk, lieverd,” zucht ik, “natuurlijk.”

Die avond gaat om half tien de telefoon. Daniëlle: “Ik heb er een punt achter gezet.”
“Wat goed,” zeg ik. “Hoe?”
“Letterlijk,” zegt ze.
“Ehm...,” aarzel ik verward.
“Ik heb hem een punt gestuurd.”
“Per sms?”
“Per whatsapp, ik wilde er geen energie of geld meer in steken.”
“Je hebt hem een punt gewhatsappt?”
“Ja.”
“Alleen een punt?”
“Ja.”
“En hoe reageerde hij?”
“Geen idee, na dat bericht heb ik zijn nummer geblokkeerd.”
“Je was er écht klaar mee,” concludeer ik verbaasd.
“Helemaal,” zegt ze. “Punt uit.”