woensdag 27 maart 2013

De voors en tegens van een singlereis

Ik ben al twee dagen hier en ik vraag me nog steeds bij vlagen af of ik er nu goed aan heb gedaan. Carien zou ook mee, maar die is door een schemawijziging afgehaakt. Er zijn wel tachtig andere singles mee. De zon schijnt en er ligt een enorm pak poedersneeuw. Het hotel is fantastisch en in Cariens plaats is nu iemand van de reservelijst meegegaan die al drie interessante mannen heeft gespot. Wat ik knap vind, want zo’n skihelm staat echt niemand. Toch zit ik opgewekt aan het ontbijt. Ze hebben heerlijke yoghurt en er staat vandaag een mooie blauwe afdaling op het programma.

Een uur later stap ik in de skilift met Roef naast me, een vriendelijke accountmanager uit Eindhoven. Aan de andere kant van Roef zit Irene.
“Wat een lekker weertje”, zeg ik tegen niemand in het bijzonder.
Roef knikt en wijst op een terras onder de lift: “daar moeten we vanmiddag heen, zie ik al”.
Ik wil mijn mond open doen om dat te bevestigen, maar Irene is me voor: “wat een goed idee, Roef, jij hebt echt een neus voor de goeie spots”. Ze geeft hem een por in zijn zij. Roef lacht.

“Wat doe jij eigenlijk voor werk, Frederique?” vraagt Roef terwijl hij zijn zonnebril recht zet.
“Ze is advocaat”, zegt Irene, “net als mijn zus”.
Roef kijkt me vragend aan. Ik knik verbaasd.
“Wij zijn heel close”, zegt Irene.
“Frederique en jij?” vraagt Roef.
“Mijn zus en ik”, corrigeert ze.
“Leuk”, zegt Roel, “en wat een interessant vak, de advocatuur, waar zit je kantoor, Frederique?”
“In Utrecht”, zegt Irene voordat ik kan reageren, “daar heb ik zelf ook gewerkt, echt een leuke plek”.
 
 
 

dinsdag 26 maart 2013

Dumpen of gedumpt worden; dat is de vraag

“Sorry, Olaf”, zeg ik, “maar het gaat hem niet worden tussen ons”.

Al mijn moed heb ik bij elkaar geraapt om dit te zeggen tegen deze man. Vier dates hebben we gehad en elke keer was het supergezellig. Hij is de broer van een vriendin van Elise en aangezien Elise’s eigen vent ook Olaf heet, beloofde alleen de naam al veel goeds. Hij mailde me en bleek grappig en schrijfvaardig, op een paar taalfouten na. Hij stuurde een foto en zag er vrolijk en sportief uit op zijn snowboard. Toen spraken we af bij café de Vingerhoed. Mijn favoriete barman Patrick knikte goedkeurend. “Leuke kerel, Frederique!” zei hij toen ik twee biertjes kwam halen. En hij had gelijk. Olaf vertelde over zijn werk, waarvoor hij regelmatig naar het verre oosten moest. Hij had het flirten met Aziatische dames snel afgeleerd toen bleek dat ze overal ‘yes’ op zeiden en giechelden, ook als hij ze eerst vroeg of ze ‘single’ waren en daarna of ze ‘married’ waren.

We spraken af voor een tweede date en weer was het een heerlijke avond. We lachten veel en hij hoorde me uit over rare cliënten en bizarre wetten zoals de net afgeschafte wet die je strafbaar maakt als je gehuwd bent, maar niet samenwoont. In bed begon ik me die avond voor het eerst af te vragen waarom ik zorgvuldig het moment had vermeden waarop we hadden kunnen zoenen.
 


dinsdag 12 maart 2013

Hij durft het niet aan

“Hij vindt het lastig”, zegt Carien.
“Wat?” vraagt Barbara.
“Dat ik stewardess ben”, zegt ze.
“Is hij jaloers?” vraag ik.
“Denk het wel”, zegt ze, “en hij vindt het ook ongezellig dat ik zoveel weg ben”.
“Hmmm”, mompel ik.
“Maar hij kan ook af en toe goedkoop met je mee naar een leuke bestemming. Dat is wél gezellig”, zegt Bar.
“Tja, dat vindt hij ook lastig”, zegt Carien.“Hij heeft niet veel vrije dagen en hij vindt de gemiddelde stewardess maar een stewardoos”.
Barbara zucht.

“Jullie wonen redelijk bij elkaar in de buurt”,zeg ik. “Dat is wél een voordeel, toch?”
Carien aarzelt: “op zich wel...”
“Laat me raden?” zegt Bar met haar ogen naar het plafond.

Lees verder bij ze.nl: http://www.ze.nl/p/145197/thirty-love:_hij_durft_het_niet_aan

donderdag 7 maart 2013

Waar zijn de leuke mannen?

“Hier zijn alle leuke mannen dus!” roept Hannah uit.
Carien kijkt verbaasd om zich heen.

“Wie bedoel je dan?” vraag ik.
“Nou, gewoon, de mannen hier”, zegt Hannah opgetogen. “Geen wonder dat jij zo vaak scoort”. Daarbij kijkt ze Carien aan.
“Maar wie bedoel je dan precies?” vraag ik. We lunchen bij Anne&Max in Amsterdam en hebben net mooie koffie’s gekregen van een aantrekkelijke, maar overduidelijk nog geen vijfentwintig jaar oude jongen. Verder zitten er een aantal gezinnen, een paar stellen en twee groepjes vriendinnen. Ze zal de studenten achter hun laptop niet bedoelen, neem ik aan.
“Nou, hij bijvoorbeeld”, wijst ze op onze aantrekkelijke ober. “En hij”, knikt ze naar de man in het zitje bij het raam. Hij is lang, heeft een hippe bril op zijn welgevormde neus en lacht innemend naar zijn tweejarige dochter.


Lees verder bij ze.nl: http://www.ze.nl/p/144995/thirty-love:_waar_zijn_de_leuke_mannen.