woensdag 3 juli 2013

Honderdeneen

Ik parkeer mijn Mini in de straat en zie in mijn ooghoek een A4-poster in een raam hangen. Naast de altijd netjes verzorgde bloembakken en de vitrage van nummer 13, hangt een meisjesfoto van lang geleden met daarop ‘OMA 101 HOERA’.

Ik woon een paar deuren verder en met de meeste buren heb ik geen intensief contact. Ook met de bejaarde dame op nummer 13 niet. Mevrouw Stekelenburg heet ze. Maar aangezien zij overdag thuis is, zie ik haar altijd als ze mijn pakketjes van de H&M heeft aangenomen. Dat doet ze voor de hele straat. Soms ligt er elke dag wel een pakketje bij haar te wachten op een buurvrouw of buurman. Rond Kerst bedank ik haar met een grote doos Merci. Ik moet vaak een beetje grinniken als ik langs haar raam loop. Meestal zit ze aan de antieke eikenhouten tafel met gehaakt kleedje erop. Achter haar laptop, zit ze te mailen met de kleinkinderen bijvoorbeeld. Ik had geen idee dat ze al honderd was.

Ik haal bij de Albert Heijn een doos bonbons en een bos bloemen en bel aan. Een man van mijn leeftijd doet open.
“Hallo, ik ben een buurvrouw en ik zag de poster”, zeg ik.
“Welkom, ik ben een kleinzoon”, zegt hij en lacht er een adembenemende glimlach bij.
“Ik kan niet blijven, hoor, maar ik wilde toch even feliciteren”, zeg ik bedremmeld.
“Leuk, kom, iedereen is in de kamer”, zegt hij.

Lees verder bij ze.nl: http://www.ze.nl/p/148182/thirty-love_honderdeneen