woensdag 3 juli 2013

Veel te mooie inbreker

Nicky en Michel zijn drie weken met hun kids op vakantie en hebben mij gevraagd op het huis te passen. “Stelt niks voor”, beloofde Nicky, “even de post uit de brievenbus en de plantjes water geven, meer niet”.

Na een halve week was ik in de buurt en ging ik langs. Er waren twee enveloppen die ik op tafel legde en ik gaf de planten een scheutje. Daarna kreeg ik het druk op mijn werk, waren er een paar concerten, wat verjaardagen en een enkele spontane barbecue. Ik vergat het huis van Nicky en Michel compleet. Tot zojuist een gast bij Knevel &Van den Brink over haar huisoppas vertelt. Geschrokken kijk ik op mijn horloge: middernacht en morgen komen ze al thuis. Een half uur later sta ik te klungelen bij de voordeur. De bewegingssensor zet een buitenlamp aan en het duurt even voordat ik in het zwakke licht de goede sleutel heb gevonden. Dan hoor ik een vertrouwde kraak en gaat de deur open. In de hal verwacht ik een stapel post aan te treffen, maar de brievenbus is leeg. Gelukkig, blijkbaar hebben ze geen post meer gehad na de eerste dagen. Dan loop ik door, de woonkamer in. Ik knip een lichtje aan en vul de gieter. Dan hoor ik achter me ineens een geluid. Ik verstijf. Het lijkt wel gesnurk. Ik draai me om, maar er is niets te zien. De kamer is donker en alles staat op zijn plek. Ik adem uit en pak de gieter op. Dan hoor ik het weer. En ineens zie ik een gestalte op de bank liggen. De metalen gieter valt met een fel gekletter uit mijn handen op het parket.

Lees verder bij ze.nl: http://www.ze.nl/p/148042/thirty-love_veel_te_mooie_inbreker