woensdag 28 augustus 2013

Alweer een zwangere

“Ik heb iets te vieren”, zegt Barbara. “Ik ook”, roept Natasha. Ik heb een vermoeden wat er gevierd gaat worden; ze mogen geen champagne meer, zijn misselijk en moe en hebben in de gekste dingen geen zin meer of juist wel. Vervolgens moeten wij er blij op reageren.
 
Natuurlijk is het iets prachtigs, in verwachting zijn van een kindje. Een nieuw leven op de wereld zetten, gemaakt door jou en je geliefde; de ultieme romantiek. Maar het is gek genoeg het soort romantiek dat je vriendinnen eerst negen maanden lang gijzelt en ze daarna in een reservaat lijkt te plaatsen waaruit ze alleen met moeite af en toe ontsnappen.

“Vertel!” probeer ik enthousiast te klinken en kijk Barbara en Natasha vragend aan.
“Zwanger!” zeggen ze in koor en kijken elkaar lachend aan.
“Gefeliciteerd!!!”, klinkt er uit alle monden om ons heen. Zelfs Hannah deelt vrolijk zoenen uit, terwijl zij nog amper is hersteld van de breuk met Koen.