dinsdag 15 oktober 2013

Lomperik

Twee weken geleden kreeg ik een mail van VillaVibes, de organisatie waarmee ik ook op skireis was, dit keer met verleidelijke plaatjes van een singlereis naar een tropisch eiland. Er waren nog twee laatste plaatsen en ik vroeg Hannah om mee te gaan.
 
“Joh, Han, waarom niet, dat wordt toch lachen?” Ze aarzelde. Uiteindelijk wist ik haar over te halen met een joviaal:  “Met z'n tweeën sowieso leuk en wie weet wie we nog tegenkomen.” Gelukkig begreep ze meteen dat ik daarmee niet doelde op het scoren van die ene leuke man. Zoals iedereen weet maak je op singlereizen vooral nieuwe vriendinnen.
 
Twee weken later zitten we met nieuwe bikini’s in het vlieghuig. Eenmaal aangekomen en ingecheckt in het hotel gaan we met 'de groep' naar een leuke kroeg. “Ik ben Harmen”, zegt een prettig uitziende man, “wat drinken jullie?”. Als hij naar de bar loopt stoot ik Hannah aan. Dit zou wel eens een hele leuke vakantie kunnen worden. Een uur later vraagt groepsgenoot Pieter waar Harmen en ik elkaar van kennen. Nergens van dus, maar zo lijkt het blijkbaar wel. “We zijn hier niet voor de mannen, hè, weet je nog?” zegt Hannah waarschuwend. Lachend lopen we samen terug naar onze kamer.


Lees verder bij ze.nl: http://www.ze.nl/p/150552/thirty-love_lomperik

dinsdag 1 oktober 2013

Billen

Ik heb beloofd hem op te pikken. Ivo heet hij en hij heeft me uitgedaagd voor een potje schaken bij Café de Vingerhoed. Hij is een vriend van Patrick, mijn favoriete barman daar. Als ik aanbel bij nummer 15 verwacht ik een blonde, mooie, lange man. Maar er staat een klein meisje.

“Hallo. Wie ben jij?” vraagt ze. Ze heeft een roze Nijntje pyama aan.
“Eh, sorry, ik heb bij het verkeerde nummer aangebeld, denk ik”, zeg ik. Ik pak mijn telefoon en open de whatsapp met ‘Ivo Vingerhoed’. Het staat er toch echt, niet zo lang na de opmerking dat hij een billenman is: ‘nummer 15 met een rode deur’. De deur is inderdaad rood.
“Ik heb een Nijntje-pyama”, zegt het meisje.
“Ja, dat zie ik”.
“En Nijntje-sokken”. Ik kijk naar haar blote voeten. “Ik heb ze nu niet aan, hoor”, zegt ze, “dat zie je toch wel?”
Ik lach. “Ken jij Ivo?” vraag ik dan maar.
Dan hoor ik binnen een mannenstem: “Wie is daar, Isa?”
“Een mevrouw met hele mooie schoenen.” Ik lach. Speciaal voor vanavond heb ik mijn nieuwe knalroze pumps onder mijn jeans aangetrokken.
“Ik moet even een pleister pakken voor Bram. Komt de mevrouw met de mooie schoenen voor mij?” vraagt de mannenstem.
Ineens begint er iets te dagen. “Heet jouw papa Ivo?” vraag ik.